De oranje duivel

Toen mijn lief vorig jaar voorgoed naar Nederland kwam nam zij haar beste vriend tot-dan-toe mee: Richard, een oranjekleurige Perzische kat. Ik had geprobeerd dit uit haar hoofd te praten, maar tevergeefs. De reis is lang en vermoeiend voor mensen, laat staan voor huisdieren. Daar komt bij, dat Richard al wat ouder is (10 jaar) en zijn hele leven binnenshuis heeft doorgebracht. Zijn enige uitstapje buitenshuis was een traumatische ervaring geweest, die wat hem betrof nooit meer herhaald behoefde te worden.

Maar zoals gezegd, mijn lief wilde niets weten van het achterlaten van haar vriend, en ik kan mij daar wel iets bij voorstellen, ik ben zelf ook geadopteerd door een kat(een kat bezit je niet, het is omgekeerd). Dus op de dag van aankomst vertrok ik met een auto bezittende vriend naar Schiphol om mijn vrouw en haar kat op te halen.
Gelukkig kon Richard met mijn lief meereizen in de passagierscabine. Ondanks dat zag ik direct, dat hij volledig gestrest was. Hij reisde in een soort tas, open van boven met een halsband-ketting, die voorkwam, dat hij zelfstandig het vliegtuig zou gaan verkennen. Gelukkig was er geen enkel importprobleem. Het bleek een stuk gemakkelijker Richard Europa binnen te krijgen dan mijn vrouw. De Russische dierenarts was bekend met alle papieren en had alle technologie in huis om Richard reisklaar te maken. De douane op Schiphol gaf ook geen enkel probleem. Richards ellende was nog niet over, de reis naar mijn huis en dan nog de kennismaking met Azrael, de huidige King-of-the-Hill in mijn woning.

Misschien moet ik iets vertellen over de verstandhouding tussen Richard en mij. Wanneer ik bij mijn lief logeerde nam hij een houding jegens mij aan, die het best te omschrijven is als ijzige onverschilligheid. Hij kon het absoluut niet waarderen, dat ik zijn plek in het bed innam, maar omdat mijn lief hier niets tegen ondernam kon hij hier niet veel aan veranderen. Mijn pogingen tot een vriendschappelijker verstandhouding waren niet erg succesvol. Meestal liet hij zich enkele malen door mij aanhalen, maar al heel snel stond hij dan op en zocht een ander plekje op. Gelukkig was er bij mij thuis een Felix, die mij meer waardeerde, vooral rond etenstijd, dus als Richard niet zou ontdooien kon ik altijd bij Azrael nog troost vinden.
Thuis aangekomen bleek Azrael niet thuis te zijn, was waarschijnlijk de buurt onveilig aan het maken. In huis werd Richard eindelijk vrijgelaten. Zoals het een rechtgeaarde kat betaamde stelde hij zich uiterst wantrouwend op jegens zijn nieuwe omgeving.
Al heel snel maakte de baas van het huis duidelijk, dat hij naar binnen wilde; het was gedaan met Richards rust, leek het. Azrael werd binnen gelaten en had niet direct door, dat er een andere kat aanwezig was, omdat er zoveel nieuwe mensen in huis waren, mateloos interessant, nietwaar? Richard had hem echter meteen in de gaten en, tot mijn verrassing deed hij een uitval naar de huidige Heer des Huizes. Deze wist niet wat hem overkwam en stond onmiddellijk bij de buitendeur te schreeuwen, dat hij er genoeg van had en naar de veilige buitenwereld wilde. Het duurde nog een hele tijd voor Richard voldoende gewend was aan zijn nieuwe omgeving. Hij is inmiddels helemaal veranderd. Hoe zijn gewenningservaring was zal ik een andere keer vertellen

Advertisements

Leave a comment

Filed under Diversen, Nederlands

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s